Tuinieren voor het goede doel

Tuinieren in de stad…Dat kan op verschillende manieren. Als je zo veel geluk hebt als wij, heb je een eigen tuin(tje) of een balkon of terras. Maar ook zonder je eigen buitenplek kan je groene vingers kweken.

Een voorbeeld is het moestuinproject van het opvangcentrum voor asielzoekers op Linkeroever. Begin september vroeg een vriendin die er al een tijdje als vrijwilliger huiswerkbegeleiding geeft of ik geen zin had om mee te helpen met de heropstart van de moestuin, samen met de bewoners van het centrum.

Na een vergadering met een viertal vrijwilligers, waaronder ook de geweldige Lief, besloten we om er volledig voor te gaan.

Op 6 november en op 9 november telkens van 14u tot 17u zullen we een hoekje in de tuin van het opvangcentrum klaarmaken voor de winter, zodat we in de lente de moestuin nieuw leven kunnen inblazen.

Ja ja, je ziet het al aankomen… We zoeken nog enthousiastelingen die de uitdaging samen met ons willen aangaan! Concreet zoeken we tuiniers(in spe) die regelmatig een halve dag kunnen vrijmaken (bijvoorbeeld een keer per maand) om de moestuin te onderhouden samen met de bewoners van het centrum.

Bedoeling is om volgend voorjaar voluit van start te gaan, maar je bent natuurlijk ook welkom op onze werkdagen in november. Kennis van tuinieren is niet nodig, al doende leert men. Wie meehelpt, deelt vanzelfsprekend in de oogst. Bonuspunten voor dit project is het internationale publiek. Je zal heel snel heel veel boeiende mensen leren kennen, van Irak over Guinee tot Nepal.  En misschien leer je ook wel wat moestuintips van hen?

Goesting? Laat een berichtje achter in de commentaarhoek of mail naar integratie.oclinkeroever[at]rodekruis.be. Het adres van het opvangcentrum is  Beatrijslaan 100,
2050 Antwerpen (Linkeroever). Misschien tot binnenkort?

Advertenties

Opgravingen

Een leraar geschiedenis vertelde ooit eens dat mensen leven op de vuiligheid van hun voorouders. Als ik naar onze tuin kijk, kan ik niet anders dan hem gelijk geven. Nou ja, afval van een Romeinse handelaar of middeleeuwse boer heb ik nog niet gevonden. Rotzooi van de moderne mens des te meer.

Een (niet exhaustief) lijstje van dingen die ik tot hier toe in onze tuin vond:

  • plastic wasspelden (hele of halve);archeologie
  • isomo;
  • potscherven (made in china);
  • schelpen (vooral mossels);
  • stukjes plastic verpakking;
  • balpen;
  • plastic varken;
  • bierdopjes;
  • stukjes roofing;
  • baksteengruis;
  • aansteker;
  • kleine tube (lijm?);
  • dierenbotjes;
  • flessendopjes.

Zoals je kan zien, heb ik helaas nog geen schatten ontdekt (hoewel het varkentje in de buurt komt). Een haaientand zou al geweldig zijn, ik ben snel tevreden.

Wat is de grootste schat die jij ooit in je tuin vond?

Geen woorden maar zaden

Hipperdepip hoera! Precies een jaar geleden richtte de bib in Londerzeel de allereerste Belgische zadenbib op. Ondertussen zijn er in andere bibliotheken gelijkaardige initiatieven opgestart, bijvoorbeeld in Denderleeuw. Sint-Agatha-Berchem start ermee in de lente van 2014 en het EcoHuis lanceert het in het najaar van 2013 in Antwerpen.

Hoe het werkt? In een zadenbib kan iedereen zijn zelf geoogste zaden uitwisselen met andere tuiniers. Je brengt de overschot van je zaden naar de zadenbib. Daar worden ze verpakt, er wordt een zakje ontworpen en informatie aangemaakt op de website mijntuin.org. Iedereen kan de zaden gratis lenen, zodra je lid bent van Mijn Tuin.

Wie zaden leent, wordt gevraagd om zaden van de zelfgekweekte planten terug naar de zadenbib te brengen. Er is geen uitleentermijn en er zijn geen boetes: de zadenbib wordt voor 100% gebouwd op onderling vertrouwen.

Ik ga binnenkort zeker een kijkje nemen in het Ecohuis. Heb jij al ervaring met de zadenbib?

Landbouw in de stad

In de reeks ‘Tuin in de stad goes Rotterdam’ presenteer ik jullie het grootste stadslandbouwbedrijf van Europa, althans dat beweert het bedrijf zelf.

Het terrein van ‘Uit je eigen stad’ is inderdaad groot. De akkers liggen midden in de fruithaven van Rotterdam. Alles wat men ter plaatse verbouwt, maakt men klaar in het bijhorende restaurant of verkoopt men in de eigen winkel. Slim gezien om de hele keten in eigen handen te houden, niet?

Op de akkers werd eind september vooral veel kool verbouwd.

Op de akkers werd eind september vooral veel kool verbouwd.

Anders dan op een doorsnee boerderij 'op den buiten' wisselen de gewassen zich snel af.

Anders dan op een doorsnee landbouwbedrijf is er op een kleine oppervlakte een grote verscheidenheid aan gewassen te vinden.

Wat de koks tekortkomen voor een lekkere maaltijd, haalt het bedrijf bij boeren net buiten Rotterdam. Lokaal blijft het sleutelwoord, maar er is zeker aandacht voor het sociale aspect. De appelperensap die ik er dronk, was afkomstig van een sociaal tewerkstellingsproject uit de buurt. En natuurlijk is alles ook biologisch verantwoord!

Groenteafval en restaurantrestjes belanden op hun beurt op de composthoop of bij de kippen. Deze winter wil het bedrijf zelfs starten met het kweken van vissen, gecombineerd met plantenkweek via hydrocultuur.

De winkel van het landbouwbedrijf.

De winkel van het landbouwbedrijf.

Op de kaart van het restaurant staan zelfs 'Vlaamsche' boterhammen. Daarmee bedoelen ze stevige hompen brood. Wel heel lekker!

We voelen ons al helemaal thuis: op de kaart van het restaurant staan ‘Vlaamsche’ boterhammen.

Het gezellige terras van het restaurant. In de serre organiseert men regelmatig workshops en andere evenementen.

Het gezellige terras van het restaurant. In de serre organiseert men regelmatig workshops en andere evenementen.

We hadden geen beter idee kunnen bedenken voor een nazomerse zondagnamiddag in Rotterdam. We nestelden ons in het herfstzonnetje op het terras en genoten van een kom soep en een wandeling tussen de gewassen.

Of het er financieel ook allemaal zo zonnig uitziet – het blijft een commercieel bedrijf – weet ik niet, maar ik vind het geweldig dat er mensen zijn die dit aandurven. Er wordt in ieder geval heel hard gewerkt en nagedacht over landbouw in een tijd dat meer dan de helft van de wereldbevolking in de stad woont. En dat kunnen we natuurlijk alleen maar aanmoedigen.

Autoloze zondag

Nog even volhouden, beste lezer, dit is de voorlaatste blogpost over Rotterdam en dan houd ik er weer een tijdje over op. Toch wil ik jullie deze foto niet onthouden. Zou het niet heerlijk zijn om meer (groente)tuinen te zien dan parkeerplaatsen? Iedereen mag toch even wegdromen, hé…

Een vrolijke oplossing van een eigenaar van een parkeerplaats, maar zonder auto.

Een vrolijk idee van een Rotterdammer met een privé parkeerplaats, maar zonder auto.

Meer dan de som der delen

Zoals de trouwe lezer van deze blog weet, vertoefde ik afgelopen weekend in Rotterdam. Op het programma stond onder andere een bezoek aan een oude schoolvriendin die jaren geleden Antwerpen verruilde voor de Randstad. Nele kocht drie jaar geleden een woning op Katendrecht, een Rotterdams schiereiland gelegen tussen de Rijnhaven en Maashaven, ook wel bekend als de thuisbasis van Japie en Arie. Nele’s huis maakt deel uit van een oud gebouwcomplex dat opgedeeld werd in verschillende woningen zoals alleen Nederlanders dat kunnen. Ook over de buitenruimte werd hard nagedacht. Uiteindelijk kwam men met de volgende regeling:

  • elke bewoner van een benedenverdieping heeft toegang tot een kleine privé tuin (ik zeg klein, maar de tuinen zijn groter dan de onze);
  • elke bewoner van een bovenverdieping heeft toegang tot een klein dakterras (waar Nele zelfs kippen houdt, how cool is that?);
  • alle bewoners mogen gebruik maken van een grote gemeenschappelijke tuin.
N. leidt ons rond in de gemeenschappelijke tuin.

Nele leidt ons rond in de gemeenschappelijke tuin.

De samentuin in vogelperspectief. Linksonder zie je ook enkele privé tuinen.

De samentuin in vogelperspectief. Linksonder zie je ook enkele privé tuinen.

Wat opvalt, is de openheid van de tuinen. De privétuinen zijn slechts door een paadje afgesneden van de rest van de tuin. De tuinen bevinden zich op de binnenplaats van een huizenblok en zijn niet toegankelijk voor niet-bewoners. De bewoners komen een keer per maand samen om in de tuin te werken. Je bent niet verplicht om mee te doen, maar er is wel wat sociale druk om je steentje bij te dragen. Ik was helemaal weg van het ontwerp. Er zijn verschillende hoeken en kanten aan de tuin die allemaal een eigen karakter hebben. Zo is er een speelhoek met schommel, een zitplaats waar je rond de vuurmand kan zitten, een kruidenhoek, een grasveld en een serre.

Een gezellig hoekje aan de appelboom.

Een gezellig hoekje aan een van de appelbomen.

Twee stappen verder heb je weer een andere kijk op de tuin.

Twee stappen verder heb je weer een andere kijk op de tuin.

Als ik de tuin in een woord zou omschrijven, zou dat ‘spontaan’ zijn. Paden slingeren doorheen de tuin en in de bloembedden kweekt men ook kruiden en groenten. Kortom, een heerlijke speelparadijs voor stadskinderen en een ideale plek om je buren te leren kennen. Misschien toch maar eens aan onze buren vragen of ze de tuinafsluitingen willen neerhalen?

Slome Japie en Blonde Arie

Een tijdje geleden schreef ik er al over, maar afgelopen weekend heb ik hen eindelijk in levende lijve gezien! Slome Japie en Blonde Arie zijn twee varkens die leven op een braakliggend terrein in Katendrecht, een Rotterdamse wijk. Ooit zal er een imposant huizencomplex gebouwd worden, maar in afwachting daarvan kunnen Japie en Arie rustig in de modder blijven rollen.

Zijn ze niet schattig?

Zijn ze niet schattig?

Het Varkenshuisproject is bedacht door Elles Kiers en Sjef Meijman. De varkens leven van de voedselresten van de lokale gemeenschap. Na een jaar worden ze dan geslacht en opgegeten door dezelfde mensen die ze eten gaven.

Het speelterrein van de varkens.

Het speelterrein van de varkens.

En daar knelt plots het schoentje. Sommige buurtbewoners zijn ondertussen zo gehecht geraakt aan de dieren dat ze een petitie hebben opgestart om hen in leven te houden.

Wat vind jij? De pan in of niet?

Elke helpende buurtbewoner mag zichzelf voorstellen.

Elke helpende buurtbewoner mag zichzelf voorstellen.

Naast het varkenshuis ligt een kleine moestuin die onder andere door buurtbewoners van Chinese afkomst bewerkt wordt.

Naast het varkenshuis ligt een kleine moestuin. Omdat er veel bewoners van Chinese afkomst meedoen, staat het vol ongewone planten en leuke weetjes.

Op het eerste gezicht – oktober 2013

De eerste dag van de maand, dat betekent op deze blog weer een overzichtsfoto van onze bescheiden stadstuin. Net als enkele andere tuinbloggers, neem ik maandelijks een foto van onze tuin in de rubriek ‘Op het eerste gezicht’.

Onze tuin op 1 oktober 2013.

Onze tuin op 1 oktober 2013.

In september was ik maar weinig aan het werk in de tuin. We oogsten een pompoentje en we hadden harig bezoek. Verder bezocht ik een initiatief rond voedsel telen en eten in de stad van designcenter De Winkelhaak en wiedde ik geen onkruid, liet ik de Oost-Indische kers de tuin overnemen, snoeide ik de kruiden en  lavendel niet en hakte ik de rozenstruiken niet om.

Rarara wat er in oktober op het to do-lijstje staat.

Voor een terugblik, klik je voor september, augustus en juli.