De Vergeten Peer

Zo’n negen maanden geleden hebben buurtbewoners in Wilrijk, een Antwerpse district ten zuiden van de stad, een schitterend project opgestart: de zorgtuin ‘De Vergeten Peer’. In ruil voor een beetje huur mogen ze op een braakliggend stuk grond van Antwerpen stad tuinieren en kippen, schapen en geiten houden.

Een fleurig hoekje in de Vergeten Peer.

Een fleurig hoekje in de Vergeten Peer.

Van de oorspronkelijke initiatiefnemers is alleen Robin overgebleven. Op een zonnige nazomerdag leidde hij mij rond in de tuin. Wat eerst opvalt is de gigantische oppervlakte van de tuin. Voor niet-stadsmuizen is het misschien even groot als een doorsnee achtertuin, maar voor de stad is het toch best de moeite.

Robin bij de geitenwei

Robin bij de geitenwei

Er zijn (afgebakende) hoekjes waar geiten en schapen lopen. De grote kippenren is via een tunnel verbonden met de geitenwei. Ook is er een speelhoekje voor de kinderen, met een trampoline en speelhuisje uit strobalen.

Groenten worden kriskras doorheen de tuin geteeld volgens de permacultuurprincipes. Er groeien onder andere pompoenen, courgettes, boerenkool en warmoes.

De kippentunnel

De kippentunnel

De tuin is volledig zelfbedruipend en leunt op vrijwilligers en donaties. Zo kan je bijvoorbeeld peter of meter van een kip worden voor 25 euro per jaar. Een biowinkel uit de buurt stelt zijn groenteafval ter beschikking als voedsel voor de dieren.

Aan ideeën geen gebrek: in een knotwilg maakte men een boomhut.

Aan ideeën geen gebrek: in een knotwilg maakte men een boomhut.

Helaas is volgend jaar oktober het verhaal uit. De tuin zal dan plaats moeten ruimen voor de bouw van een gloednieuwe brandweerkazerne. Robin heeft zijn oog al laten vallen op een vergelijkbaar stuk grond uit de buurt. Maar dat kost natuurlijk centjes. Daarom zoekt hij vrijwilligers die mee hun schouders willen zetten onder een crowdfunding campagne. Maar iemand die eens af en toe de kippen eten wil geven, is ook welkom.

Het project volgen kan via Facebook of deze website. Jammer dat het voor mij net iets te ver is om wekelijks binnen te springen, maar ik houd het project zeker verder in de gaten.

zorgtuin3

Tuinplanten: encyclopedie op kleur

Sommige families geven de tuinmicrobe generaties lang door. Dat is zeker het geval voor de familie Herwig die al sinds de 18de eeuw bekendstaat als een familie van hoveniers. Grootvader Arend Jan, vader Rob en dochter Modeste hebben samen meer dan 120 tuinboeken op hun naam staan. Respect!

modeste-herwig-tuinplantenencyclopedie-op-kleur-178Onlangs heb ik de Tuinplantenencyclopedie op kleur van Modeste Herwig in huis gehaald. In deze encyclopedie bundelde ze  maar liefst 2500 planten, van geel  over magenta tot zwart. Voor het sorteren van de planten per kleur baseerde ze zich op de kleurenwaaiers van de Royal Horticultural Society in Londen. Deze vier waaiers vormen het enige internationaal geaccepteerde kleurensysteem voor planten en bestaan uit 884 tinten.

In de inleiding legt Modeste uit hoe je kleuren in de tuin kan combineren aan de hand van de kleurencirkel. Zo kan je kiezen voor een aantal kleuren die naast elkaar liggen in de cirkel. Deze kleuren – met uitzondering van de combinatie magenta, rood en zuiver rood – zullen altijd met elkaar harmoniëren.

Maar harmoniëren kan ook wat saai zijn. Je kan er dan voor kiezen om wat contrast in de tuin te brengen: complementaire contrasten (zoals blauw en geel), koud-warm contrast (zoals bijvoorbeeld blauwgroen naast oranjerood) of licht-donker contrast (zoals geel en paars, wat ook een complementair contrast is trouwens) en wat Modeste kwaliteitscontrast noemt (zoals enkele rode bloemen in een verder geheel witte border). Interessante kijk op combineren, zeker voor iemand als ik die de neiging heeft om vooral voor variaties op dezelfde kleur te gaan in plaats van voor contrasten.

Het boek is verder opgedeeld in twee delen: in het eerste deel van meer dan 270 pagina’s staan de bloemen per kleur opgelijst. In de daaropvolgende 180 pagina’s staan de plantenbeschrijvingen. In dit deel beschrijft Herwig kort enkele karakteristieken van de tuinplanten die alfabetisch geordend staan op de Latijnse naam.

Aan de hand van eenvoudige symbolen zie je in een oogopslag of de plant winterhard is, de bloeiperiode en de standplaats. In een korte beschrijving bespreekt Herwig vaak nog de vorm van de bladeren en nuttige weetjes zoals de beste snoeimethode of hoe je de plant tegen vorst beschermt.

Het lijvige boek met harde kaft is een prima naslagwerk. De foto’s zijn soms wat rommelig weergegeven, maar het stoort niet echt bij het opzoekwerk. Het uitgebreide register maakt het werk nog extra gemakkelijk. De auteur heeft met deze encyclopedie een mooi en praktische boek ontwikkeld voor de tuinier. Zoals ze zelf in het boek zegt: “Een tuin is nooit af…”

Oost-Indische invasie

Soms vraag ik me af hoe de wereld er zou uitzien, als de mensheid er plots niet meer zou zijn. Het klinkt misschien morbide, maar het is vooral uit nieuwsgierigheid naar hoe snel de planten en dieren de wereld zouden overnemen. Hoe lang zou het duren voordat er planten uit ramen en deuren groeien?

Hoe onze tuin er dan zou uitzien, is eenvoudig in te beelden: overwoekerd door Oost-Indische kers. Ook met aanwezigheid van de mens doet de plant flink zijn best om de wereld  te veroveren.

Voor...

Voor…

Ik ben wel voor groen en niet al te deftige tuinen, maar dit is zelfs naar mijn maatstaven er over. Tijd om in te grijpen. Na wat snoeiwerk zag alles er zo uit:

... en na

… en na

Och ja, daar stonden nog kruiden in potten! De basilicum en oregano staan nu in bloei, de citroenmelisse groeit overal in tuin goed, behalve in de pot zelf en de munt is half verdroogd. Na een kleine verzorgbeurt waar onder andere wormenpercolaat en een lief woordje bij te pas kwam, hopen we nu op het beste.

Wel in blakende gezondheid bleek deze kerel:

opkuisDe onuitroeibare slangenden. Nog stevig gegroeid sinds de eerste keer dat ik de scheuten opmerkte. Als dat maar goed komt.

Snoeiafval

Snoeiafval

En wat doen we dan met de berg Oost-Indisch snoeiafval? Een deel belandde in de wormenbak, een deel in de gft-bak en een deel op ons bord als pestosaus. De mosterd haalde ik op deze blog.

Pesto van Oost-Indische kers

Pesto van Oost-Indische kers

Poepsimpel en heel erg lekker, precies zoals ik mijn eten graag heb.

Als er binnenkort zaadjes komen aan wat er nog overblijft van de plant (oh ja, wees gerust, er staat nog zo veel in de tuin als ik heb weggehaald), zal ik dit recept van Jonge Sla eens uitproberen.

Hoe eet jij Oost-Indische kers het liefst?

Antwerpen boert en oogst

Er zijn zo van die dagen dat je het liefst op drie plaatsen tegelijk wil zijn. Vooralsnog gaat dat niet en dan is het keuzes maken. Zondag 21 september kies ik voor tijd met de schoonfamilie. Toch wil ik jullie volgende activiteiten niet onthouden:

Antwerpen boert

In Park Spoor Noord vindt er weer een ongetwijfeld gezellige en lekkere boerenmarkt plaats. Vorig jaar kon je er geitjes aaien, speciale kazen proeven en vers geperst appelsap drinken en ik vermoed dat het dit jaar weer van dat zal zijn. Heel leuk voor (stads)kindjes en adepten van biologisch eten.

Van 11u tot 17u in de hangar van Park Spoor Noord, Antwerpen.

Oogsttoren

Een paar straten verder viert Antwerpen een echt oogstfeest. Tuiniers mogen hun oogst meenemen, er ter plaatse mee koken of zelfs verkopen. Daarnaast wordt er met de opbrengst van de samentuin uit de Permeke bibliotheek gekookt en kan je de grote oogsttoren bewonderen. Deelname is gratis. Over het project ‘Oogsttoren’ schreef ik eerder al deze blogpost.

De oogsttoren wordt nu al opgebouwd.

De oogsttoren wordt nu al opgebouwd.

Van 17u tot 21u op het De Conickplein aan de Permeke bib in Antwerpen.

 

Wat je ook doet volgend weekend, geniet ervan!

Spinnen in de tuin

Weetje van de week: in een strak onderhouden tuin zitten gemiddeld zo’n 20% minder spinnen dan in een verwilderde tuin. Dat staat althans in het ledenkrantje van de afdeling Antwerpen stad van Natuurpunt deze week.

Gelukkig heb ik geen spinnenfobie, want onze stadstuin is allesbehalve strak te noemen. En een snelle blik in de tuin bevestigt: het is hier een spinnenparadijs… Geen probleem, alle dieren die hun uitwerpselen binnen de perken kunnen houden, zijn bij ons welkom (kuch rotkatten kuch).

Een dikke, vette kruisspin

Een dikke, vette kruisspin

De meest voorkomende spin in onze tuin en met stip op een de meest fotogenieke is de kruisspin. In zo ongeveer elk hoekje hangt een groot wielweb met in het midden een dikke spin.

Spinnen zijn  nuttige dieren binnen de kringloop van het leven  in de tuin en een goede barometer voor de biodiversiteit van de tuin omdat ze zich te goed doen aan verschillende insecten. Zo draaien ze hun hand niet om voor een wesp tussendoor. Of eigenlijk is dat precies wat ze doen.

Sebastiaan vangt een wesp.

Sebastiaan vangt een wesp.

Ik stond net een prachtig exemplaar te bewonderen, dat ik voor de gemakkelijkheid Sebastiaan zal noemen, toen er een wesp in het web belandde. Voor ik het goed en wel besefte (en de wesp hopelijk ook), had Sebastiaan er een springroll van gemaakt.

Ben ik even blij dat ik geen wesp ben!

Welke spinnen zitten er bij jullie in de tuin?

Op het eerste gezicht – september 2014

Voor sommigen is het vandaag weer tijd om naar school te gaan, voor mij betekent 1 september de start van een nieuwe maand en dus het moment om weer een foto van onze tuin online te gooien.

Onze tuin op 1 september 2014

Onze tuin op 1 september 2014

Er is iets meer kleur te zien dan begin augustus. De zonnebloemen zijn uitgekomen – al laat onze lange jan in de hoek wel het hoofd hangen na de vele regenbuien. De sedum begint stilaan roos te kleuren, voor mij echt het signaal dat de zomer bijna afgelopen is.

Onze tuin groeit en bloeit en we laten dat maar doen. Ik moet zeggen dat ik maar weinig onkruid weghaal, omdat een groene bodem leuker is dan kale grond. Onkruid, dat is bij ons vooral weegbree en klaver. Best onschuldig.

Deze maand hebben we helaas maar weinig buiten kunnen genieten door de hevige buien en de kilte die is komen aanwaaien. Ik heb zoals gewoonlijk zin en geen zin in de herfst. Zalig is het om knus binnen te zitten met een boekje of wandelingen te maken in het bos. Minder zalig vind ik ’s morgens opstaan terwijl het buiten nog donker is en guur herfstweer – daar krijgen we de laatste weken al onze portie van.

Maar wordt het deze week geen fantastisch nazomerweer? Voor het geval dat Frank weer de bal misslaat, brengen de zonnebloemen in vaasjes de zon nog even in huis.

Ik wens alle scholieren, hun ouders en leerkrachten een fijne eerste schooldag toe!

Onze tuin de afgelopen maanden: augustus, juli, juni, mei, april, maart, februari, januari. En in september vorig jaar zag onze tuin er zo uit.