Onze stadstuin in juli

Afgelopen zaterdag eindigde in onze streken het verbod op verspilling van drinkwater. Al bij al heeft onze tuin niet echt te lijden gehad onder het verbod. De vijg en blauwen regen hebben een paar dorre bladeren, maar voor onze moestuin was het niet echt een probleem. Misschien omdat we onze moestuinhoek genoeg beschermden met onze parasol tegen de zon?

De pompoen heeft zelfs een flinke groeispurt gedaan. Van de frambozen smullen we ondertussen al een paar weken en gisteren konden we onze eerste Japanse wijnbes van het jaar proeven, mmm.

Een paar impressies:

We zijn ze bijna beu, onze frambozen. Gelukkig eten de merels mee.

Detail uit onze pottentuin: vogeltje tussen tijm en munt.

Onze aardbeimunt staat in bloei, net als onze paarse basilicum. De bijtjes (en een occasionele vlieg) zijn er blij mee.

Onze pompoen is aan een ontsnappingspoging bezig.

Een prikkelig plantje, maar oh zo lekker.

De oogst vandaag: frambozen en Japanse wijnbes

Zelfs de petunia, toch een plant die niet van droge voeten houdt, is er weer helemaal bovenop.

Ik zit trouwens sinds kort op Instagram. Een mens moet mee met zijn tijd en zo. Vertel, wie is tuiniergewijs de moeite om te volgen? Zelfpromotie is uiteraard toegestaan.

Advertenties

Onze stadstuin in april

Het is al een hele tijd geleden dat ik jullie nog een blik gunde in onze stadstuin. Bij deze!

Het meest genieten we op dit moment van onze blauwe regen. Nog nooit had onze klimplant zo veel bloemen. De geur alleen al vind ik heerlijk.

De geranium staat weer prachtig en lokt heel wat hommels en bijtjes.

De hosta’s hebben de slakken min of meer overleefd en ook de campanula kleurt de tuin frisgroen. De eerste meiklokjes laten hun schattige witte bloemen zien.

Daarentegen hebben de blauwe druifjes hun beste periode achter de rug. Het is fijn dat deze plant de tuin zo mooi blauw kleurt in het vroege voorjaar en de bijen ervan kunnen eten wanneer er verder nog weinig nectar te vinden is. Van de andere kant weet ik niet goed wat doen na de bloeiperiode, wanneer de planten er wat mistroostig bij staan. Iemand een tip?

In onze moestuinbak staan voorlopig twee kleine plantjes: een bloemkool en een broccoli. De slakken zijn ook hier gepasseerd, maar de schade valt al bij al nog mee. Verder probeer ik de moed bij elkaar te rapen om er dit seizoen nog iets van te maken, want de moestuinbak is nu vooral een kattenbak. Niet zo motiverend…

Wordt vervolgd…

Bewaren

Wilde planten

Word jij ook zo vrolijk van onkruid? En dan bedoel ik niet die onverwoestbare heermoes in je tuin die je misschien tot wanhoop drijft, maar de vrolijke klaproos, groot kaasjeskruid en duizendblad in kieren en gaten in het stadsbeton.

Viooltjes groeien spontaan tussen de stoeptegels

Viooltjes groeien spontaan tussen de stoeptegels in Hoboken

Sinds gemeenten geen pesticiden meer mogen gebruiken om openbare ruimte te beheren, zijn de bermen aan de kant van de weg veel levendiger. Ik word alleszins instant gelukkig van ecologische bermen waar wilde planten weelderig bloeien.

Een ecologische berm in Park Spoor Noord

Een ecologische berm in Park Spoor Noord

Ik vind het daarom heel jammer dat de website Wilde planten in Brugge deze week aankondigde ermee op te houden. De afgelopen maanden ging initiatiefnemer Marc Willems op zoek naar wilde flora in Brugge. Geen plantje was te klein voor deze blog. Gelukkig blijft de website met maar liefst 120 beschrijvingen van ‘onkruid’ als naslagwerk bestaan.

Het was heel fijn om via de website en bijhorende Facebookpagina te leren over de namen en eigenschappen van planten die je bijna dagelijks passeert in de straten. Verrassend bijvoorbeeld dat er meer eetbaar groeit dan je denkt, al geef ik toe dat ik het niet zo maar van de straat zou plukken.

Bewaren

Vlindertelling: de resultaten

Afgelopen weekend telden Nederlanders en Vlamingen de vlinders in hun (dak)tuin, balkon of terras. Uit de eerste resultaten blijkt dat de atalanta in grote getallen te zien was. In Nederland staat het dagpauwoogje op nummer twee, terwijl in Vlaanderen het klein koolwitje in meer dan 70% van de tuinen gezien werd.

In Nederland telde een mevrouw uit Vlaardingen maar liefst 46 vlinders in haar (grote) stadstuin! Ook wij telden zaterdag en zondag vlijtig mee. We kwamen vingers te kort!

Citroenvlinder op de Verbena bonariensis (IJzerhard)

Citroenvlinder Groot koolwitje op de Verbena bonariensis (IJzerhard)

Nee, zo’n vaart liep het in onze mini stadstuin uiteindelijk niet, maar we zijn wel blij dat we zaterdag een (1) boomblauwtje en een (1) klein koolwitje gezien hebben. Zondag fladderde er nog een (1) citroenvlinder Groot Koolwitje voorbij. Een record, want vorig jaar zagen we slechts 1 vlinder.

Helaas wilde alleen het groot koolwitje poseren voor de foto. Je zal me dus op mijn woord moeten geloven.

Heb je ook geteld? Je resultaten kan je hier (voor Nederland) en hier (voor België) doorgeven.

Nationale vlindertelling

Morgen gaat het nationaal Vlindertelweekend van start! Hoewel het voor ons een druk weekend wordt (we krijgen bezoek uit Nederland, hoezee!) gaan we toch proberen om minstens een halfuur lang de vlinders in onze tuin te tellen. Hopelijk verbreken we het record van vorig jaar. Toen zagen we maar liefst een (1) vlinder (ahum).

Koolwitje op de Verbena

Koolwitje op de Verbena

Iedereen kan meedoen: of je nu een tuin hebt of een piepklein terras. Een paar tips om vlinders te lokken:

  • Zet geurige kruiden zoals lavendel, tijm, munt en rozemarijn. Deze planten doen het heel goed in potten en passen zelfs op het kleinste balkon.
  • Heb je plaats voor een moestuin, dan doen de bloemen van de framboos, erwten en tuinbonen het goed.
  • In de bloemenborder komen de vlinders vooral langs bij nectarrijke planten zoals kruipend zenegroen,  koninginnekruid en hemelsleutel. Topper in onze tuin blijft IJzerhard (Verbena).
  • Zorg voor een zonnige en beschutte plek in de tuin, vlinders houden niet van wind, wel van warmte.
  • Niet veel plek? Met een bord rottend fruit en een schaal suikerwater kan je ze ook aantrekken.

Je noteert van elke soort het grootste aantal dat je op één moment tegelijkertijd waarneemt. Surf naar www.vlindermee.be voor België en www.vlindermee.nl voor Nederland om je telling door te geven.

De afgelopen dagen kregen we regelmatig bezoek van een (1) koolwitje, hopelijk brengt het morgen zijn vriendjes mee.

Plan(t)trekkerij

Zo, het is hier even stil geweest! De blogstilte was niet echt gepland, maar heel even werden we opgeslorpt door andere bezigheden. En toen ik weer tijd had voor de tuin, regende het alleen maar. Tja.

Ondertussen trokken onze planten hun plan. Zo vonden  sommige – letterlijk – steun bij elkaar tijdens mijn afwezigheid: de olijfkomkommer wierp zich op de lavendel en de bonen grepen naar de Verbena. Zolang het geen verstikkende relatie wordt, sta ik open voor alles.

Samenwerking tussen de Verbena en de boontjes.

De boontjes hebben wel een erg hechte relatie met de Verbena.

De framboos en de Japanse wijnbes probeerden dan weer los te breken. Ik heb de boodschap begrepen, jongens. Het net gaat weg.

Na twee maanden bijna dagelijks frambozen eten, vinden we het ook niet meer erg om de bessen met de merels te delen.

Ontsnappingspoging van de framboos.

Ontsnappingspoging van de framboos.

De aandacht voor de tuin was misschien minimaal de afgelopen tijd, maar als er iets te snoepen viel, waren we erbij!

Links: de eerste kerstomaten, rechts de eerste Japanse wijnbes.

Links de eerste kerstomaten, rechts de eerste Japanse wijnbesjes. Mmm!

Het lief was vooral enthousiast over de Japanse wijnbes. Een smaak zoals hij die nog nooit gegeten had. Voor wie de bes niet kent: het lijkt op een framboos, maar qua textuur ligt het dichter bij de braambes (een beetje plakkerig), qua smaak heeft het iets weg van rode bessen, maar dan zoeter. (Goed, we zijn duidelijk geen voedselrecensenten.) Kort samengevat: erg lekker!

De bes is trouwens niet in de winkel verkrijgbaar, omdat ze niet lang houdbaar is. Maar ken je iemand met zo’n struik, kan je altijd een stekje afluizen (aftroggelen, voor de Nederlanders). De struik vermeerdert zich erg snel!

Geniet nog van de zomer!

Wonderlijk wild in de tuin

Natuurpunt en Velt, twee organisaties die zich inzetten voor meer biodiversiteit, lanceerden dit jaar samen de campagne ‘Wonderlijk wild’. Ze selecteerden 11 stappen om van je tuin een plek te maken waar dieren en planten zich thuis voelen.

Ik denk dat onze stadstuin best goed is voor de biodiversiteit, maar hoe scoren we nu echt op de schaal van Wonderlijk wild?

1. Maak een vijvertje.

Daar heb je het al. Geen vijver te bespeuren in onze tuin. Een beetje wegens plaatsgebrek, een beetje omdat ik vrees dat water in de tuin muggen aantrekt. Het eerste argument is niet echt terecht, zo zag ik op Pinterest:

vijverideeAls iemand me kan overtuigen dat het met die muggen ook wel meevalt, zal ik het misschien overwegen.

2. Kweek bessen, groenten of kruiden.

Check, check en check! Wie deze blog kent, weet dat we hier zeker op scoren. Zo staan er op dit moment lavas, mosterdblad, framboos, Japanse wijnbes, rode uien, lycheetomaten en erwten.

3. Plant een boom, struik of klimplant.

Check, check en check! Een tijd geleden hebben we de vreselijke slangenden omgehakt, maar ondertussen staat er weer een boom(pje) in onze tuin: een vijg die we in een pot kweken. Iets compacter en vriendelijker dan die grote prikboom. Daarnaast staat er een mooie hortensiastruik, nog een cadeautje van de vorige eigenaars en hebben we clematis, wilde wingerd en blauwe regen gepland die tegen de muur klimmen.

De bloemen van blauwe regen ruiken echt geweldig.

De bloemen van blauwe regen ruiken echt geweldig.

4. Laat bladeren liggen.

Check! Een onderhoudsvriendelijke tip die ik al jaren toepas. Dode bladeren zijn uiteraard heel goed voor de bodem, maar ook voor de fauna in je tuin. Veel egels zul je bij ons niet zien (of ze moesten plots over muren kunnen klimmen), maar toch is er best veel leven te bespeuren tussen het plantenafval.

5. Composteer je afval.

Check! Onze wormenbak doet het, na een valse start, heel goed.

6. Maak een tipi.

Leuk idee, maar waar in onze tuin zou ik daar nog een plek voor moeten vinden? Of telt de constructie die we voor onze erwten bouwden ook?

Ok, een echte tipi is het niet.

Ok, een echte tipi is het niet.

7. Bouw een thuis voor dieren.

Check! Zoals ongeveer alle tuiniers hebben we ook een insectenhotel. De onze zou hommels, bijen en lieveheersbeestjes moeten aantrekken, al is het voorlopig nog heel rustig in het hotel.

8. Maak een blotevoetenpad.

Wie heeft er een pad nodig als je tuin zo klein is als de onze? Het is ofwel terras ofwel moestuin- en bloemenborder en dus helaas geen plek voor een paadje. Ik loop wel graag met blote voeten op het terras, maar dat zal niet genoeg zijn voor een extra punt.

9. Plant een haag.

Nope, niet bij ons. Als we de betonplaten weghalen die we met de buren delen, zakken onze tuinen in vanwege het grote hoogteverschil. Buiten katten moeten we toch geen grote dieren als egels of kikkers verwachten in deze ommuurde tuinen. Helaas pindakaas!

10. Bloemen, bloemen, bloemen.

Check! We proberen (bijna) het jaar rond bloemen te zien in onze tuin. Het begint meestal met de blauwe druifjes en eindigt met de sedum.

In het najaar bloeit de sedum.

In het najaar bloeit de sedum.

11. Laat van je horen.

Check! Op de Ecotuindagen van Velt heb ik mijn formulier gedeponeerd in de doos, maar je kan het ook online doorsturen.

Score: 7/11

Persoonlijk vind ik de score niet slecht voor een kleine stadstuin. Het kan altijd nog beter. Misschien toch eens nadenken over een vijver(tje).

Hoeveel scoor jij?

Verborgen tuinen in Kralingen

Dat we plots in een heel andere hoek van Rotterdam terechtgekomen waren, zeiden het lief en ik tegen elkaar. Deze kant hadden we nog nooit gezien: statige huizen met grote voortuinen, houten bootjes die aangemeerd lagen in brede sloten, oldtimers, BMW’s en jaguars geparkeerd in de straat en een grote vijver waar een reiger het plaatje compleet maakte.

Een (stads)gezicht uit Kralingen

Een (stads)vergezicht uit Kralingen

We waren aangekomen in Kralingen, een Rotterdamse wijk die amper het gevoel geeft in een stad te zijn. Hier bezochten we vijf tuinen die meededen aan het evenement ‘Verborgen Tuinen’.

Een van de tuinen bleek een buitenbeentje, want het was niet alleen ontworpen door de bewoonster zelf, het mocht ook allemaal iets minder strak en netjes zijn.

kralingen2De tuin loopt nog vele meters door in een klein bos. Bij het huis ligt een terras met een bescheiden  waterpartij, waarna de tuin overloopt in verschillende delen die door borders en hagen van elkaar gescheiden zijn.

De hond vond het bezoek allemaal best.

De hond vond het bezoek allemaal best.

Er liep ook een enthousiaste jack russell rond die met een bal zeulde. Het baasje vroeg om hem niet te veel aandacht te geven, want het beest was de dag ervoor bijna dood van vermoeidheid.

Een charmante tuin. Heel anders, maar niet minder bijzonder, waren de vier overige tuinen in Kralingen. De Tuin Zomerlust bijvoorbeeld bestond uit symmetrische borders omzoomd met lage buxushagen. De omheining was volgroeid met hedera (klimop).

Een perfect symmetrische tuin met centraal een grote waterpartij.

Een perfect symmetrische tuin met centraal een grote waterpartij.

De hagen worden door tuinmannen onderhouden, de border houdt de bewoonster van het huis zelf bij. Ze moet wel heksentoeren uithalen om in het midden van de border te tuinieren.

Ondersteuning voor de borderplanten.

Ondersteuning voor de borderplanten.

Wat ik uit deze tuin onthield waren de manieren om borderplanten te ondersteunen. De delphiniums (ridderspoor) zijn vastgemaakt aan een nauwelijks zichtbare stok en hoge borderplanten krijgen steun van een rekje. Iets om te onthouden als onze verbena bonariensis (ijzerhard) weer de hoogte in gaat.

Stadstuinontwerp van Arend-Jan van der Horst

Stadstuinontwerp van Arend-Jan van der Horst

In de piepkleine stadstuin ontworpen door Arend-Jan van der Horst overheerste vooral het groen. Een zeven meter hoge haag uit beuk en hedera is misschien wel imposant, maar ik miste hier kleur. Alles was strak geboetseerd als een kunstwerk. De eigenaar haalde een beetje blasé zijn schouders op toen ik vroeg naar de naam van een boompje. Nadat hij het tuinontwerp had geraadpleegd, bleek het photinia (glansmispel) te zijn.

De tuin van Van der Lingen

De tuin van Van der Lingen

De tuin van Van der Lingen had een prachtige vijver met lelies en een gezellig terras dat overdekt was door een houten constructie waarop rozen en wisteria (blauwe regen) groeiden. Ook hier veel niveauverschillen, jammer dat er veel delen opgevuld waren met grind. Dat geeft mij meer het gevoel op het terras van een restaurant te staan dan in een privé tuin.

kralingen9Voor de laatste tuin moesten we een heuse slotgracht over. Het tuinhuis was zo groot als onze woonkamer. De tuin zelf was erg afwisselend: buxushagen en hedera bleken erg populair in Kralingen, maar verder ook een grote verscheidenheid aan planten en bomen.

kralingen8Achteraan lag er een grasveld waar je voor honderd man leuke tuinfeesten kan organiseren. Tegen het huis stonden verschillende rozenstruiken. Verder veel groen van onder andere  alchemilla mollis (vrouwenmantel) en hosta’s afgewisseld met kleuren van bijvoorbeeld digitalis (vingerhoedskruid) en geranium silvaticum (bosooievaarsbek).

Dit was het laatste stukje in de reeks over de ‘Verborgen Tuinen’ in Rotterdam. Ik hoop dat jullie het leuk vonden om te lezen over het schoolplein dat een tuin werd en de hoogste boerderij van de stad. Ik heb in ieder geval veel ideetjes opgedaan voor onze stadstuin!

Van schoolplein tot stadstuin

De eerste tuin die we afgelopen zondag bezochten tijdens het evenement ‘Verborgen Tuinen’ in Rotterdam, was die van De Omscholing. Meer dan de omschrijving op het plannetje (‘Schoolplein wordt prachtige tuin’) wisten we niet, maar het was genoeg om ons nieuwsgierig te maken.

de omscholing15We kregen er geen spijt van! De Omscholing bleek een voormalige gemeenteschool te zijn geweest waar sinds 2009 negen gezinnen wonen. Buiten de – inderdaad prachtige – tuin zijn er geen gemeenschappelijke ruimtes. Elk gezin heeft bovendien zijn eigen (dak)terras.

Marilene leidt ons rond.

Marilene leidt ons rond.

We werden rondgeleid door Marilene Vermeulen, een van de bewoners, en toevallig ook een van de ontwerpers van Tuinatelier Herman & Vermeulen. Ze hebben ook een blog dat ik wel eens volg. Dat ontdekte ik natuurlijk helemaal op het einde van het bezoek.

de omscholing13In deze tuin wordt geleefd, dat is meteen duidelijk. Er staat een lange tafel waar de bewoners soms samen eten, er is ruimte om te spelen en te genieten van de kleuren en het zonnetje. Achter het gebouw ligt de composthoek en er is ook een kleine moestuin met een groot insectenhotel en konijnen. De platanen zijn ongeveer even oud als het schoolgebouw, zo’n honderd jaar oud.

Eilanden van kleur op het voormalige schoolplein

Eilanden van kleur op het voormalige schoolplein

De borders zijn omzoomd met oude stenen uit het schoolplein. De tuin wordt onderhouden door een groepje bewoners, helaas is niet iedereen te mobiliseren voor het werk in de tuin.  Nepeta (kattenkruid), aliums (sierui), geranium sylvaticum (bosooievaarsbek) en pioenrozen groeien vrolijk door elkaar in de borders. De aliums en geraniums komen we ook in de meeste andere tuinen tegen die we daarna bezoeken.

de omscholing14Er is creatief en speels omgegaan met de beschikbare ruimte. Van deze tuin onthoud ik vooral de rotstuintjes in gerecycleerde schoolpleintegels en de weelderige borders vol kleur. Een aanrader voor wie volgend jaar de Verborgen Tuinen bezoekt.

Oefening in geduld

Mensen die me goed kennen, weten dat ik soms graag wil dat de dingen vooruitgaan, vooral als de eindmeet al in zicht is. Tuinieren is voor mij dus een echte oefening in geduld. Leren genieten van de weg naar het resultaat ook (hoe zen, haha).

Vooral als dat resultaat niet meer zo heel lang op zich laat wachten. Want dit is bijna klaar:

De eerste frambozen zijn bijna plukklaar.

De eerste frambozen zijn bijna plukklaar. Mmm…

En zie die aardbeien, dat duurt ook niet meer zo lang.

En zie die aardbeien, dat duurt ook niet meer zo lang.

De eerste kerstomaten krijgen vorm.

De eerste kerstomaten krijgen vorm.

De aardappelplant krijgt al bloemen, bijna tijd dus!

De aardappelplant heeft bloemen, bijna tijd dus! Je hebt sowieso nog een update over aardappels kweken in zakken van me te goed.

De erwten beginnen er ook goed uit te zien.

De erwten beginnen er ook goed uit te zien. Spectaculair hoe uit een bloemetje zo’n grote peul kan groeien.

Nog even wachten. Nog heel even.

Wat is er bij jou in de tuin bijna oogstklaar?