Oefening in geduld

Mensen die me goed kennen, weten dat ik soms graag wil dat de dingen vooruitgaan, vooral als de eindmeet al in zicht is. Tuinieren is voor mij dus een echte oefening in geduld. Leren genieten van de weg naar het resultaat ook (hoe zen, haha).

Vooral als dat resultaat niet meer zo heel lang op zich laat wachten. Want dit is bijna klaar:

De eerste frambozen zijn bijna plukklaar.

De eerste frambozen zijn bijna plukklaar. Mmm…

En zie die aardbeien, dat duurt ook niet meer zo lang.

En zie die aardbeien, dat duurt ook niet meer zo lang.

De eerste kerstomaten krijgen vorm.

De eerste kerstomaten krijgen vorm.

De aardappelplant krijgt al bloemen, bijna tijd dus!

De aardappelplant heeft bloemen, bijna tijd dus! Je hebt sowieso nog een update over aardappels kweken in zakken van me te goed.

De erwten beginnen er ook goed uit te zien.

De erwten beginnen er ook goed uit te zien. Spectaculair hoe uit een bloemetje zo’n grote peul kan groeien.

Nog even wachten. Nog heel even.

Wat is er bij jou in de tuin bijna oogstklaar?

(to)Maatjes

Ik heb ontdekt dat ik dit jaar nog niets over onze tomaten heb geschreven. Foei! Tijd voor een stand van zaken:

Tomaat #1

De eerste tomaat in onze tuin kocht ik als een klein plantje in april. Helaas heeft deze kerstomaat de hagelstorm niet overleefd. RIP

Een dag na de storm.

Grote ravage een dag na de storm.

Tomaat #2

Voor mijn laatste verjaardag kreeg ik tomatenzaadjes. Die plantte ik begin mei en wonder boven wonder overleefde dit plantje de storm wel. De plant groeit erg traag, maar ziet er verder gezond uit. Er zijn nog geen bloemetjes te zien.

Een kersttomatenplantje.

Het eerste kerstomatenplantje.

Tomaat #3

Ter compensatie van het ter zielen gegane plantje kocht ik in juni twee tomatenplanten: een kerstomaat en een grote tomaat (welke soort precies ontsnapt me nu). De kerstomatenplant schiet de hoogte in. Voorlopig maakt hij geen bloemetjes aan. De onderste bladeren hadden last van een soort rot en werden snel bruin. Nu lijkt het plantje het beter te doen.

(geen foto)

Tomaat #4 a&b

Op een dag zei deze tomatenplant: ‘Krak!’. Stengel in twee. Ik heb er niets beters op gevonden dan de afgebroken stengel in een glaasje water te zetten en eens te kijken wat er gebeurt.

En kijk, er gebeurde zowaar iets! Bijna twee weken later hingen er witte wortels aan de stengel en zijn er twee (!) tomaatjes beginnen groeien. Vandaag heb ik de stengel in een pot verplant. Hopelijk wordt dit nog wat.

Aan de onderste helft hangt een tomaat.

Aan de onderste helft hangt een tomaat.

Aan het bovenste deel (op de foto nog in een beker water) hangen twee kleine vruchtjes.

Aan het bovenste deel (op de foto nog in een beker water) hangen twee kleine vruchten.

Uit schrik voor een herhaling van het hagelscenario houd ik de tomaten voornamelijk binnen. Vorig jaar was mijn kerstomatenplant erg compact en was het heel gemakkelijk om deze naar binnen te verplaatsen bij slecht weer. Dit jaar zijn de planten vooral heel lang en onstabiel en blijven ze meestal in onze veranda staan.

Geen idee of we nog een deftige oogst van deze planten moeten verwachten. Buiten water geven en af en toe wat dieven weghalen, doe ik er niet veel aan. Een keer heb ik wat percolaat van onze wormenbak gegeven en waarschijnlijk komen ze wat voeding te kort. Toch heb ik meer schrik om ze te veel voeding te geven dan te weinig. Een mens zit raar ineen.

Hoe groeien jouw tomaten? Is dit een raar jaar tomaatgewijs of helemaal niet?